Haftalardır uyarılar yapılıyor, gerçekler dile getiriliyordu. Buna rağmen Bursaspor, oyunu olmadan, koşmadan, mücadele etmeden kazanmaya devam ediyordu. Fakat bugün görüldü ki, dişli bir rakip sahaya çıktığında tablo çok da parlak değil.

Bugüne kadar seyirci gücüyle, genç oyuncuların isimleriyle ayakta duran bir Bursaspor vardı. Fakat koşmayan, pas yapmayan, mücadele etmeyen bir takımın gerçeği bu maçta ortaya çıktı. Özellikle golcümüz Emirhan’ın ileride baskı yapmaması, rakip savunmaya rahat oyun kurma şansı verdi. Bu durum da sıkıntının büyümesine neden oldu.

Ertuğrul dışında sahada etkili olan neredeyse yoktu. Takımın seviye olarak yetersizliği bir kez daha gözler önüne serildi. Üstelik beş hafta geride kalmasına rağmen hâlâ sistem oturtulamamış olması ciddi bir soru işareti. Hoca, ne oyun planını oturtabildi ne de net bir sonuç ortaya koyabildi.

Kimi bu yenilgi için “beklenmedik” diyor ama aslında beklenen bir sonuçtu. Kağıt üzerinde güçlü görünmek, sahada güçlü olmak anlamına gelmiyor. Gerçeklerle yüzleşmek acıdır ama kaçınılmazdır. Yanlış tercihlerin, yanlış hoca kararlarının bugünkü tablonun en önemli sebebi olduğu açık.

Isparta’nın ofsayttan gelen golü iptal edilse de ortaya koyduğu oyun, galibiyet isteği ve mücadele ruhu her şeyi anlatıyordu. Onlar hazır, diri ve lider olmak isteyen bir takımdı. Bizimkiler ise kendilerini lider sanıyor ama hâlâ hazırdan yemeye devam ediyor. Bu anlayışla başarı gelmez.

Bursaspor’un şu an en büyük eksiği “takım ruhu.” Sahada başlar önde, oyunu çevirecek bir direnç yok. Hoca değişikliği bir çözüm olur mu bilinmez ama görünen o ki mevcut yapıyla yol almak çok zor.

Gerçeklerle yüzleşmenin zamanı geldi. Acı olacak, sancılı olacak ama aksi hâlde kaybedilen sadece bir maç değil, koca bir sezon olacak